Programowanie to przygoda

 Postanowiliśmy wykonać lekcję z aplikacji LEGO Education SPIKE. Na początek wzięliśmy temat "Na pomoc!" z Działu Wynalazków. Zbudowaliśmy pieska Kiki z instrukcji zawartej w lekcji. Następnie przeczytaliśmy początek historii, uruchomiliśmy przygotowany program i spróbowaliśmy odgadnąć na podstawie usłyszanych dźwięków, jaką przygodę miała Kiki. Potem na podstawie drugiego programu wyobrażaliśmy sobie, jaka druga przygoda mogła spotkać Kiki. Każdy miał oczywiście inny pomysł:) Na przykład Michał wymyślił, że Kiki była w kręgielni, ktoś za mocno rzucił kulą i stłukł szybę, przez co Kiki wystraszyła się i zaczęła szczekać.  Na końcu każdy tworzył swoją historię, uruchamiał program, a pozostali mieli za zadanie odgadnąć, cóż to się naszej bohaterce przydarzyło.  Oto nasze historie: Ciekawe, czy zgadniecie, co się przydarzyło Kiki?

Na naszym blogu utworzyliśmy zakładkę Nasze instrukcje , w której będziemy umieszczać instrukcje naszych modeli z wykorzystaniem zestawu Spike Prime i WeDo. Póki co mamy tam 7 instrukcji: 3 instrukcje Spike (Jeep, Huśtawka i Robocik z plecakiem)  4 instrukcje WeDo (Żółw, Traktor z przyczepką siana, Mała koparka i Pomoc drogowa). Korzystajcie śmiało, mamy nadzieję, że ich budowanie i programowanie przyniesie Wam tyle radości co nam:) Powodzenia.

Taki mały projekcik. Szlaban zrobiony z wykorzystaniem czujnika siły. Po naciśnięciu szlaban zamyka się, po zwolnieniu przycisku otwiera. I nasz program do szlabanu.

Bardzo podobają się nam ruchome obrazki, które kupiliśmy podczas wizyty w ZOO. Postanowiliśmy zbudować do nich ramkę, która będzie nimi obracała tak, aby wrażenie ruchu było cały czas. Udało się nam zbudować ramkę na dwa obrazki. Prawda, że fajnie to wygląda:) Do budowy ramki wykorzystaliśmy dwa silniki i zaprogramowaliśmy tak, aby oba kręciły się z taką samą prędkością, ale w przeciwną stronę. Dodatkowo na kostce wyświetla się animacja bijącego serca.

 Oto instrukcja budowy naszej huśtawki z czujnikiem siły. HUŚTAWKA

 Do naszej huśtawki postanowiliśmy dołączyć czujnik siły nacisku. Czujnik może zmierzyć siłę nacisku do około 1 kg oraz sprawdzać czy przycisk jest mocno wciśnięty, zwolniony czy naciśnięty i puszczony.  My na początek postanowiliśmy przetestować właśnie tą drugą opcję. Stworzyliśmy program, który sprawdzał, czy czujnik jest tylko naciśnięty na chwilkę (wtedy huśtawka włączała się) czy wciśnięty mocno (wtedy huśtawka przestawała działać).  Program ogólnie działał dobrze, jednak nie był idealny, ponieważ trzeba było trzymać przycisk cały czas wciśnięty, aby huśtawka nie działała. Poszukaliśmy więc innego sposobu.  Ten program działał już tak, jak chcieliśmy. Po naciśnięciu huśtawka uruchamiała się, a po mocnym wciśnięciu przestawała działać i żeby znów zaczęła działać musieliśmy ponownie nacisnąć przycisk.

Postanowiliśmy zbudować huśtawkę. Mieliśmy kilka pomysłów, a że nie mogliśmy zdecydować, który lepszy, więc wykorzystaliśmy kilka i dzięki temu powstały trzy huśtawki. Huśtawka nr 1 W tej konstrukcji silnik obracał się w jedną i drugą stronę, poruszając w ten sposób całą huśtawkę. Nie byliśmy tu zadowoleni z efektu huśtania. Huśtawka nr 2 W tej konstrukcji od dołu siedzenia huśtawki był przyczepiony dłuższy element, który był poruszany przez obracający się obok element. Tu efekt huśtania już zdecydowanie bardziej się nam podobał, ale jednak coś nam w tej konstrukcji nie pasowało.    Huśtawka nr 3 Nieco podobna do poprzedniej, jednak element przyczepiliśmy do górnego pałąka huśtawki i on był wprawiany w ruch przez obracający się element. Ta konstrukcja najbardziej się nam podobała.

Do budowy robocika wykorzystaliśmy czujnik odległości, w związku z tym postanowiliśmy zapoznać się z nim dokładniej.  Na początku zastanowiliśmy się, co to w ogóle jest czujnik. Według chłopaków czujnik to takie coś, co reaguje na inne jakiś bodziec. Natomiast według Wikipedii czujnik to " fizyczne bądź biologiczne narzędzie będące najczęściej elementem składowym większego układu, którego zadaniem jest wychwytywanie sygnałów z otaczającego środowiska, rozpoznawanie i rejestrowanie ich.  W naukach technicznych czujnik to   urządzenie   dostarczające   informacji   o pojawieniu się określonego bodźca, przekroczeniu pewnej wartości progowej lub o wartości rejestrowanej wielkości fizycznej ". Prawda, że prawie to samo, co nasza definicja:) Poszukaliśmy też przykładów czujników w naszym otoczeniu. Znaleźliśmy czujnik w windzie, czujnik parkowania w samochodzie, czujnik dymu w mieszkaniu. Stwierdziliśmy też, że my też mamy czujniki. Są nimi nasze zmysły, np. nasz...

Przedstawiamy naszą kolejną prace na konkurs Wyzwania Pani Kasi . Tym razem zadanie polegało na przygotowaniu pracy na temat "Pocztówka z wakacji". My przygotowaliśmy robocika, który wypisywał kartkę znad morza.  Aby wyglądało tak jakby robocik sam wypisywał pocztówkę, stworzyliśmy animację poklatkową. Następnie przygotowaliśmy program i nagraliśmy filmik, w którym nasz robocik wsuwa widokówkę do koperty. Wszystko złożyliśmy w jeden filmik. I tak oto powstała pełna historyjka :)

Rok szkolny tuż tuż, więc z tej okazji wymyśliliśmy robocika z plecakiem.  Oto instrukcja budowy naszego robocika:  ROBOCIK Z PLECAKIEM

Oto nasz drugi eksperyment. Eksperyment 2 Tym razem sprawdzaliśmy czy prędkość, z jaką porusza się auto ma wpływ na czas, w jakim jeep podjedzie pod ten sam podjazd. Ustawiliśmy więc podjazd na wysokość 23 cm i zaczęliśmy od prędkości 15%. Z tą prędkością jeep podjechał w czasie 21 sekund. Następnie zwiększaliśmy prędkość o 10 %, a nasze wyniki przedstawiamy poniżej: prędkość 25 % - czas 13 s prędkość 35 % - czas 9 s prędkość 45 % - czas 7 s prędkość 55 % - czas 6 s prędkość 65 % - czas 5 s prędkość 75 % - czas 4,5 s prędkość 85 % - czas 4 s prędkość 95 % - czas 3,5 s prędkość 100 % - czas 3 s Nasz wniosek: Im większa prędkość, tym krótszy czas dojazdu. Filmik z naszego eksperymentu:

Postanowiliśmy nieco poeksperymentować z naszym jeepem. Na początku przygotowaliśmy podstawowy program, dzięki któremu nasz samochód jeździł do przodu. Eksperyment 1 Sprawdziliśmy, na jaką wysokość jest w stanie podjechać nasz jeep z dość małą prędkością. Ustawiliśmy więc prędkość na 15% i stałą liczbę obrotów (u nas było ich 7) oraz przygotowaliśmy pojazd ( u nas podjazdem był panel podłogowy). Zaczęliśmy od podjazdu 5,5 cm i jeep oczywiście bez problemów podjechał pod górę. Następnie były podjazdy o wysokości 14 cm, 27 cm i 45 cm, z którymi auto również sobie świetnie poradziło przy tej prędkości. Kolejne podjazdy (51 cm i 58 cm) już zaczęły sprawiać kłopoty naszemu jeepowi, ślizgały mu się koła i ogólnie ciężko mu było podjechać, choć mimo to sobie poradził. Nasz wniosek:  Im bardziej stromy podjazd, tym przyczepność auta mniejsza (przy tej samej prędkości). Filmik z naszego eksperymentu: